تركيبات شيميائى : ميوه داراى كوئرستين Quercetin ، اسيدهاى آلى نظير ماليك اسيد ، بوتيريك اسيد ، ويتامين‌هاى B 1 , A ، B 6 , B 2 و ويتامين C ، پكتين ، كلسيم مالات ، مانيت ، تانن و دانه‌ها حاوى 13 - 12 درصد روغن زردرنگ ، كاروتن و زآكسانتين Zeaxantin است . خواص درمانى : قابض ، ضد اسكوربوت ، ضد انگل موارد مصرف درمانى : ميوه سرشار از ويتامين C است و از آن براى رفع عوارض ناشى از فقدان ويتامين C ، و در موارد عدم اشتها ، ضعف دوران نقاهت و كم‌خونى استفاده مىشود . ميوه‌ها آنتى اسكلروتيك بوده و روند پيرى را كند نموده و مقاومت بدن را در برابر بيمارىهاى عفونى و تشعشعات افزايش مىدهد . در استعمال خارج از ميوه له كرده براى جلوگيرى از خونريزى زخم‌هاى باز استفاده مىشود . از ميوه ژله و مربا تهيه مىشود همچنين به عنوان طعم‌دهنده به چاىها ، ليكورها افزوده مىشود . روغن استخراج شده از دانه در آنژين دوپواترين و در استعمال خارج در بيمارىهاى پوستى مورد مصرف دارد . Code - 2707 تيواج Holarrhena antidisentrica Wall . تيواج Taiwaj نام پوست درختچه‌اى است كوچك به ارتفاع تا 10 متر از خانواده Apocyanaceae ، پوست ساقه به رنگ قهوه‌اى روشن ، بدون كرك يا كركدار . برگ‌ها متقابل ، بيضوى ، نوك‌تيز ، كمى موجدار به درازاى 20 - 10 و پهناى 10 - 5 سانتيمتر با 14 - 10 زوج رگبرگ فرعى ، دمبرگ بسيار كوتاه و گل‌ها سفيد ، بدون بو ، كنارى يا در انتهاى شاخه‌ها به صورت گل آذين ديهيم . ميوه استوانه‌اى كشيده ، درازا 38 - 20 سانتيمتر و قطر 8 - 6 ميليمتر ، دانه‌ها باريك به درازاى 8 ميليمتر داراى كرك‌هاى دراز قهوه‌اىرنگ . پراكندگى : نواحى جنوبى آسيا : هند ، مالايا ، برمه ، تايلند ، هند و چين و پاكستان . در ايران رويش ندارد . تاريخچه و موارد مصرف آن در طب سنتى : گياه از زمان‌هاى بسيار دور در هند با نام سنسكريتى Kutaja و Kalinga مورد مصرف داشته است . " چاراكا " دانه آن را با نام Indrayava براى درمان اسهال توصيه نموده است . به هندى آن را Kurchi و Kureya و به اردو آن را تيواج هندى مىنامند .